Sakramentalia

Sakramentalia są ważnym elementem życia duchowego wiernych. Nie są sakramentami, ale pomagają wprowadzać Boże błogosławieństwo w codzienne sprawy i łączą życie chrześcijanina z liturgią Kościoła.

Sakramentalia to święte znaki ustanowione przez Kościół. Ich zadaniem jest uświęcanie osób, miejsc, przedmiotów i sytuacji oraz przypominanie, że Bóg jest Panem całej rzeczywistości. Nie dają łaski na sposób sakramentu, ale otwierają na jej przyjęcie.

W odróżnieniu od sakramentów, które ustanowił Chrystus, sakramentalia ustanawia Kościół. Działają mocą modlitwy Kościoła oraz wiarą przyjmującego.

W Kościele najczęściej spotykamy błogosławieństwa, poświęcenia, egzorcyzmy oraz użycie świętych znaków, takich jak woda święcona, kadzidło, sól, oleje.

Błogosławieństwa

Błogosławieństwo jest modlitwą Kościoła, w której wzywa się imienia Jezusa i prosi o Jego opiekę. Można błogosławić osoby, domy, przedmioty, miejsca i wydarzenia. Proste błogosławieństwa mogą wypowiadać także świeccy. Błogosławieństwa związane z życiem liturgicznym są zarezerwowane dla wyświęconych szafarzy.

Niektóre błogosławieństwa mają charakter stały. Są to na przykład poświęcenie ołtarza, kościoła, naczyń liturgicznych, dzwonów albo błogosławieństwo opata, ksieni, dziewic i wdów.

Poświęcenia i święte znaki

Poświęcenie oddaje osobę, miejsce albo przedmiot Bogu. Do sakramentaliów należą także poświęcone medaliki, krzyże, różańce, ikony, a także woda święcona, kadzidło i oleje. Woda święcona przypomina chrzest i oznacza oczyszczenie. Kadzidło jest znakiem modlitwy wznoszącej się do Boga.

Egzorcyzmy

Egzorcyzm jest modlitwą Kościoła o uwolnienie od działania złego ducha. Prosta forma występuje na przykład przy chrzcie. Uroczysty egzorcyzm może wypowiedzieć tylko prezbiter posiadający zgodę biskupa. Zawsze powinno się rozeznać, czy chodzi o działanie złego, czy o chorobę.

Sakramentalia przypominają, że Bóg działa także poza liturgią niedzielną. Chronią przed złem, umacniają wiarę, wprowadzają pokój do domu i pracy. Mają sens wtedy, gdy człowiek korzysta z nich z wiarą i nie traktuje ich jak przedmiotu magicznego.

Pielgrzymki, procesje, różaniec, droga krzyżowa, cześć relikwii albo noszenie medalika należą do tej samej logiki. Pomagają przeżywać wiarę na co dzień i łączą ją z życiem Kościoła.

Wszystko to ma jeden cel. Uświęcenie całego życia człowieka.