LIST PASTERSKI NA WIELKI CZWARTEK
O Eucharystii, kapłaństwie i służbie miłości
Do duchowieństwa, osób życia poświęconego oraz wszystkich wiernych
Umiłowani w Chrystusie Siostry i Bracia,
Drodzy Kapłani, Osoby Życia Poświęconego,
Wchodzimy w najświętsze dni roku liturgicznego. Wielki Czwartek otwiera czas, w którym Kościół zatrzymuje się u progu misterium zbawienia. W Wieczerniku Chrystus pozostawia nam dar, który przekracza wszelkie ludzkie oczekiwania. Daje samego siebie. Daje Eucharystię. Powierza Kościołowi posługę kapłańską. Ukazuje także, że prawdziwa wielkość rodzi się w służbie.
To wieczór, który nie należy jedynie do przeszłości. To wydarzenie, które trwa. Każda Eucharystia jest powrotem do Wieczernika. Każdy ołtarz staje się miejscem, gdzie Chrystus ponownie daje siebie ludziom, aby nikt nie pozostał sam w drodze życia, w cierpieniu, w wątpliwościach i w nadziei.
Wielki Czwartek przypomina nam, że Eucharystia nie jest jedynie symbolem. Jest żywą obecnością Chrystusa pośród swojego ludu. To On sam przychodzi, aby karmić, umacniać i prowadzić. W Eucharystii Kościół odnajduje swoje źródło i swoje centrum. Kościół rodzi się przy ołtarzu i trwa dzięki Eucharystii.
Chrystus, który daje siebie w Eucharystii, powierza także Kościołowi posługę kapłańską. Kapłaństwo nie jest wyróżnieniem ani przywilejem. Jest służbą. Jest odpowiedzialnością. Jest powołaniem do tego, by Chrystus mógł być obecny pośród swojego ludu poprzez słowo, sakramenty i duszpasterską troskę.
W tym dniu Kościół w sposób szczególny ogarnia modlitwą kapłanów. Dziękujemy za ich codzienną posługę, za sprawowaną Eucharystię, za głoszone słowo i duszpasterską troskę.
Jednak Wieczernik nie kończy się na ustanowieniu Eucharystii i kapłaństwa. Chrystus pochyla się i obmywa nogi uczniom. Ten gest pozostaje jednym z najgłębszych znaków Ewangelii. Pokazuje, że miłość rodzi się w służbie.
Wielki Czwartek wzywa każdego z nas do refleksji. Czy Eucharystia przemienia nasze życie. Czy uczymy się z niej postawy służby. Czy potrafimy przebaczać i być blisko drugiego człowieka.
Chrystus w Wieczerniku daje siebie bez zastrzeżeń. To wielka lekcja nadziei. Chrystus nie czeka na doskonałość człowieka. On przychodzi, aby go przemieniać.
Umiłowani Siostry i Bracia,
Wielki Czwartek prowadzi nas do samego serca Kościoła. Tam, gdzie Chrystus pozostaje z nami w Eucharystii. Tam, gdzie rodzi się kapłaństwo. Tam, gdzie miłość przyjmuje postać służby.
Niech ten święty dzień stanie się czasem odnowienia wiary. Niech Eucharystia stanie się centrum naszego życia. Niech prowadzi nas ku jedności.
Otoczmy modlitwą kapłanów. Prośmy o nowe powołania. Otwórzmy serca na dar służby.
Rozpoczynając święte Triduum Paschalne, zatrzymajmy się przy darze Eucharystii. Pozwólmy, aby te święte dni prowadziły nas ku światłu Zmartwychwstania.
Na czas Wielkiego Czwartku i Świętego Triduum Paschalnego udzielam pasterskiego błogosławieństwa wszystkim wiernym.
II Niedziela Wielkiego Postu
Apel o modlitwę o pokój na świecie 1 marca 2026 Umiłowani Bracia i Siostry w Chrystusie, Drodzy Wierni, Ludzie dobrej woli, Stajemy dziś wobec czasu niepokoju i próby dla sumienia świata. Wydarzenia ostatnich dni pokazują, jak krucha jest ludzka pewność, jak szybko słowa ustępują miejsca przemocy, a nadzieja zostaje zagłuszona przez huk broni. Z głębokim bólem serca przyjmujemy wiadomości o
List pasterski przed III Synodem Generalnym Narodowego Kościoła Katolickiego
Kościół wierny Chrystusowi Umiłowani Bracia i Siostry w Chrystusie, Pan, który jest początkiem i kresem dziejów, a swój Kościół prowadzi pewną ręką przez wszystkie pokolenia, gromadzi nas dziś w chwili szczególnej. W życiu Ludu Bożego są bowiem momenty, gdy trzeba zatrzymać codzienny bieg spraw, aby w ciszy serca na nowo rozpoznać Jego wolę. Nie czynimy tego, by zwracać się
List pasterski na Święto Ofiarowania Pańskiego
Umiłowani Bracia i Siostry, Liturgia dzisiejszego dnia prowadzi nas do świątyni jerozolimskiej. Wydarzenie wydaje się proste, niemal ukryte w zwyczajności. Młoda Matka i Jej Oblubieniec przynoszą Dziecko, aby wypełnić Prawo. Gest posłuszeństwa. Cisza. Brak nadzwyczajnych znaków. A jednak w tej ciszy dokonuje się coś, co przenika całe dzieje. Bóg wchodzi do swojej świątyni. Prorok Malachiasz zapowiadał: „A nagle przybędzie do
List pasterski na Święto Nawrócenia Świętego Pawła, Apostoła
Umiłowani w Chrystusie Panu, Święto Nawrócenia Świętego Pawła nie jest wspomnieniem zmiany poglądów ani religijnego przełomu w sensie czysto ludzkim. Jest objawieniem mocy łaski, która wchodzi w historię człowieka i przemienia ją od środka. To nie Paweł odnalazł Chrystusa. To Chrystus stanął na jego drodze. Droga do Damaszku była drogą pewności. Szaweł był przekonany, że służy Bogu. Był gorliwy, konsekwentny,
List pasterski na Uroczystość Objawienia Pańskiego
Umiłowani w Chrystusie Panu, W tajemnicy Objawienia Pańskiego nie chodzi najpierw o drogę mędrców ani o niezwykłość gwiazdy. Chodzi o to, że Bóg postanowił stać się bliski wszystkim. Nie tylko wybranym. Nie tylko przygotowanym. Nie tylko tym, którzy znają Pismo. Objawienie jest początkiem jedności, która rodzi się z Boga, a nie z ludzkich projektów. Mędrcy ze Wschodu nie należeli do
List pasterski na uroczystość Świętego Andrzeja Apostoła
Drogie Siostry, drodzy Bracia w Chrystusie W uroczystość Świętego Andrzeja Apostoła, brata Szymona Piotra, rybaka z Betsaidy i Patrona Katedry Zwierzchnika naszego Kościoła, zwracam się do was jako wasz pasterz, który razem z wami szuka Pana, czasem się lęka i nie rozumie, a jednak pragnie iść za Jezusem do końca. Kiedy w naszym Kościele mówimy o Katedrze Zwierzchnika, nie chodzi