Umiłowani w Chrystusie Siostry i Bracia,
Drodzy Wierni,

W poranek wielkanocny Kościół staje przy pustym grobie Chrystusa. Tam, gdzie jeszcze niedawno panowała cisza śmierci, rozbrzmiewa dziś orędzie życia. Kamień zostaje odsunięty, a wraz z nim odsunięty zostaje lęk, który od wieków towarzyszy człowiekowi. Pusty grób staje się znakiem nowej rzeczywistości, którą Bóg otwiera przed światem.

Zmartwychwstanie Chrystusa jest centrum wiary Kościoła. Nie jest jedynie wspomnieniem wydarzenia sprzed wieków, lecz żywą rzeczywistością, która trwa i przemienia ludzkie serca. Chrystus, który powstał z martwych, żyje i działa w swoim Kościele. To On prowadzi swój lud, umacnia wiernych i daje nadzieję tam, gdzie człowiek doświadcza kruchości życia.

W tajemnicy Zmartwychwstania objawia się pełnia miłości Boga. Chrystus przeszedł drogę krzyża, aby otworzyć człowiekowi drogę życia. Śmierć nie była ostatnim słowem. Ostatnim słowem Boga jest życie. Ostatnim słowem Boga jest nadzieja. Ostatnim słowem Boga jest zwycięstwo miłości.

Wielkanoc przypomina nam, że Bóg nigdy nie opuszcza człowieka. Nawet wtedy, gdy droga prowadzi przez cierpienie. Nawet wtedy, gdy pojawia się zwątpienie. Nawet wtedy, gdy serce człowieka doświadcza samotności i niepewności. Zmartwychwstały Chrystus przychodzi do tych, którzy przeżywają trudności, którzy zmagają się z lękiem, którzy szukają sensu i nadziei.

Tak jak wszedł do Wieczernika mimo zamkniętych drzwi, tak i dziś wchodzi w nasze życie. Przychodzi do naszych rodzin, wspólnot i serc. Przynosi to samo słowo, które wypowiedział do uczniów:

Ten pokój nie jest tylko brakiem konfliktu, lecz darem serca, który rodzi się z obecności Boga. Jest pokojem, który pozwala człowiekowi iść naprzód mimo trudności i niepewności.

Uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego jest także wezwaniem dla całego Kościoła. Chrystus powierza swoim uczniom misję bycia świadkami nadziei. Świat potrzebuje dziś świadków Zmartwychwstania. Potrzebuje ludzi wiary, którzy nie tracą nadziei. Potrzebuje ludzi pokoju, którzy niosą światło tam, gdzie pojawia się ciemność. Potrzebuje ludzi, którzy przypominają, że życie ma sens, ponieważ Chrystus żyje.

W sposób szczególny zachęcam wszystkich do odnowy duchowej w tym świętym czasie. Niech dni paschalne staną się okazją do pogłębienia wiary, do modlitwy, do pojednania oraz do umocnienia więzi z Bogiem. Niech radość Zmartwychwstania umacnia nasze rodziny, wspólnoty i całe życie Kościoła.

Ogarniając modlitwą wszystkich wiernych, kapłanów, osoby życia konsekrowanego oraz wszystkich ludzi dobrej woli, proszę Boga, aby dar Zmartwychwstania odnowił nasze serca i umocnił naszą nadzieję.

Na czas Świąt Zmartwychwstania Pańskiego z serca wszystkim błogosławię.