LIST PASTERSKI NA WIELKI CZWARTEK

O Eucharystii, kapłaństwie i służbie miłości

 

Umiłowani w Chrystusie Siostry i Bracia,
Drodzy Kapłani, Osoby Życia Poświęconego,

Wchodzimy w najświętsze dni roku liturgicznego. Wielki Czwartek otwiera czas, w którym Kościół zatrzymuje się u progu misterium zbawienia. W Wieczerniku Chrystus pozostawia nam dar, który przekracza wszelkie ludzkie oczekiwania. Daje samego siebie. Daje Eucharystię. Powierza Kościołowi posługę kapłańską. Ukazuje także, że prawdziwa wielkość rodzi się w służbie.

To wieczór, który nie należy jedynie do przeszłości. To wydarzenie, które trwa. Każda Eucharystia jest powrotem do Wieczernika. Każdy ołtarz staje się miejscem, gdzie Chrystus ponownie daje siebie ludziom, aby nikt nie pozostał sam w drodze życia, w cierpieniu, w wątpliwościach i w nadziei.

Wielki Czwartek przypomina nam, że Eucharystia nie jest jedynie symbolem. Jest żywą obecnością Chrystusa pośród swojego ludu. To On sam przychodzi, aby karmić, umacniać i prowadzić. W Eucharystii Kościół odnajduje swoje źródło i swoje centrum. Kościół rodzi się przy ołtarzu i trwa dzięki Eucharystii. Tam rodzi się jedność, tam umacnia się wiara, tam człowiek uczy się miłości, która potrafi być wierna nawet w trudzie i cierpieniu.

Chrystus, który daje siebie w Eucharystii, powierza także Kościołowi posługę kapłańską. Kapłaństwo nie jest wyróżnieniem ani przywilejem. Jest służbą. Jest odpowiedzialnością. Jest powołaniem do tego, by Chrystus mógł być obecny pośród swojego ludu poprzez słowo, sakramenty i duszpasterską troskę.

W tym dniu Kościół w sposób szczególny ogarnia modlitwą kapłanów. Dziękujemy za ich codzienną posługę, za sprawowaną Eucharystię, za głoszone słowo, za towarzyszenie wiernym w chwilach radości i cierpienia. Wielki Czwartek przypomina również o potrzebie modlitwy za powołanych, aby ich serca były wierne, pokorne i gotowe do służby. Prośmy także o nowe powołania, aby nigdy nie zabrakło tych, którzy będą prowadzić lud Boży i umacniać go w wierze.

Jednak Wieczernik nie kończy się na ustanowieniu Eucharystii i kapłaństwa. Chrystus czyni coś, co zaskakuje uczniów. Pochyla się i obmywa im nogi. Ten gest pozostaje jednym z najgłębszych znaków Ewangelii. Pokazuje, że miłość nie polega na słowach, lecz na gotowości służby. Pokazuje, że prawdziwa wielkość rodzi się w pokorze.

Wielki Czwartek wzywa więc każdego z nas do refleksji. Czy Eucharystia rzeczywiście przemienia nasze życie. Czy uczymy się z niej postawy służby. Czy potrafimy przebaczać, pomagać, być blisko tych, którzy przeżywają trudne chwile. Czy w naszych rodzinach jest miejsce na rozmowę, pojednanie i wzajemne wsparcie.

Chrystus w Wieczerniku wie, że przed Nim droga krzyża. Wie także o słabości uczniów. Mimo to daje siebie bez zastrzeżeń. To wielka lekcja nadziei. Chrystus nie czeka na doskonałość człowieka. On przychodzi, aby go przemieniać. Dlatego Wielki Czwartek jest dniem łaski także dla tych, którzy przeżywają wątpliwości, zmagania lub oddalenie od Boga. Każdy może powrócić do Wieczernika. Każdy może odnaleźć tam miejsce dla siebie.

Umiłowani Siostry i Bracia,
Wielki Czwartek prowadzi nas do samego serca Kościoła. Tam, gdzie Chrystus pozostaje z nami w Eucharystii. Tam, gdzie rodzi się kapłaństwo. Tam, gdzie miłość przyjmuje postać służby.

Niech ten święty dzień stanie się dla całej wspólnoty Kościoła czasem odnowienia wiary. Niech Eucharystia stanie się jeszcze bardziej centrum naszego życia. Niech umacnia nasze rodziny, wspólnoty i parafie. Niech prowadzi nas ku jedności, która rodzi się przy jednym ołtarzu Chrystusa.

Otoczmy modlitwą kapłanów. Wspierajmy ich posługę. Prośmy o nowe powołania. Otwórzmy serca na dar służby, który Chrystus pozostawił Kościołowi w Wieczerniku. Niech każdy z nas odnajdzie swoje miejsce w tej wspólnocie miłości, która rodzi się z Eucharystii.

Rozpoczynając święte Triduum Paschalne, zatrzymajmy się przy darze Eucharystii. Odnówmy wdzięczność za obecność Chrystusa w Kościele. Pozwólmy, aby te święte dni prowadziły nas od Wieczernika, przez Krzyż, ku światłu Zmartwychwstania.

Niech czas Wielkiego Czwartku będzie dla całego Kościoła czasem ciszy, modlitwy i duchowej odnowy. Niech Chrystus, który w Eucharystii daje samego siebie, umacnia naszą wiarę, odnawia nadzieję i prowadzi drogą miłości.

Na czas Wielkiego Czwartku i całego Świętego Triduum Paschalnego, z serca udzielam pasterskiego błogosławieństwa wszystkim wiernym, duchowieństwu oraz osobom życia poświęconego. Niech Chrystus obecny w Eucharystii umacnia Kościół, prowadzi go drogą jedności i napełnia pokojem.

Z pasterską troską i modlitwą